Kül Tutmayan Hatıralar .

Kaderimin yazdığı
ve fani dünyada
başrolünü oynadığım en güzel an,
seni tanıdığım zaman dilimindeydi.
Geriye kalan her şey
yalandan yaşanmış bir hikâyeydi.
Ve o anları kaleme alsam derdim ki:
Kaderimin en güzel yaşanmış anı…
Bütün noktalı virgüllerimi tamamlayan,
yarım bırakılmış hikâyelerimi
sonuna kadar taşıyan sendin.
Seni tanıdığım o zaman dilimi
zaman değildi;
bir ömürdü.
Geriye kalan her şey,
bir filmin kopmuş sahnesi gibi
eksik ve inandırıcılığını yitirmişti.
Ve ben yazardım:
“Sen geldin…
Ben inandım.
Dünyanın bütün karanlığına rağmen,
bir insanın kalbinde
ışık saklanabileceğini
sen öğrettin bana.”
“Belki kader yazdı,
belki biz oynadık…
Ama sahnenin en gerçek anı,
ne hayallerdi
ne de sözler.
Sadece seni yüreğime
gizlediğim her andı.”
Ve şimdi biliyorum ki,
hayat çoğu zaman
bize unutturmaya çalışsa da,
kalbin sakladığını silemez.
İşte o anların birinde…
Belki bu şiiri okuyan
ya da dinleyen,
geçmişi düşünür, bir sigara yakar
ve bir fincan kahve ile
hatıraları yudumlar…
Sonra gülümsemesini
dudaklarının kenarına gizler.
— Erdin Şallıel