Ağzımda geniş kekre, sözlerden yuvarlandık kendi gürültümüze
Külden harfler: Gök griden yapılma bir korku
N'aparım: Yolum yorgun, çoktan sustu içimdeki yel
Bozgun sulardan geçtim, üstümde ilmeği yanlış pelerin
Yok yengi. Bir şiire uzansam, susacağım.
Hep çıkmaza ayarlı üzünçlüğü, pencereler ardında parçalanan güz...
Yaşadım, geçtim günlerden yangınlı yarlardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta