Zaman ki pek yetmiyor nefisle dalaşmaktan,
Kargaşaya gömülüp Rab’den uzaklaşmaktan…
Nimetlerimiz boldur savaşlar yapılmasa,
Huzur da sağlanacak bencillikler olmazsa…
Bir yandan da israf var vurdumduymazlıklarla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta