KUL OLUR GÖNÜL.
Ne olur gel demez, gelmezse de yâr.
Yârine zaten hep, kul olur gönül.
Dinmez asla bu kor, güneşe ayar.
Sanma ki sevdayla, kül olur gönül.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönül bir kapılmasın sevda seline o duygu seli nereye sürklerse gönüloraya gider kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta