Karanlık çöktüğü bir anda anlamıştım ölümlü olduğumu,
Omuzlarda ancak ölünce taşınacağımı anlamıştım.
Bu durum hep engel olmuştu, beni sevenleri sevmek için.
Çünkü ben, ebedi bir yaşanmışlığa değmeyenleri sevemezdim.
Her secdeye vardığımda anlamıştım kul olduğumu,
Ellerimi açtığımda anlamıştım her hayra muhtaçlığımı.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta