Gözlerde damla idim, duruldum GÖL oldum
Ovalarda ırmak idim, kurudum ÇÖL oldum
Dallarda gonca idim, açtım GÜL oldum
Tende can idim, yandım KÜL oldum
Sende aşk idim, piştim KUL oldum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup mana olarak da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisini ayakta tutan canlı payandalarına yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
Hayırlı, makul, meşru, fıtri ve baki muhabbetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta