Sonu mutlu bir masaldan alıntıdır ezgiler
Gece on ikide gong sesini bekler serseriler
Herkes beyaz atlı prens, kül kedisi delisi
Kiminin acır haline, kimine güler külkedisi...
Hevesi aşk zanneden, sevdaya eder işkence
Sensiz yaşayamam derken düşerler nefse
Kül kedisi aşk, beyaz atlı prens ten derdinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta