Kul Hâmid Şiirleri - Şair Kul Hâmid

Ey rüyalarimin süsü
Ey nazli gelin örtme dur
Aç kapilarini birakma beni
Sonra hâlim ne olur.

Ne olur Yar aç bana kollarini

Izmir'in ahi tutar
Izmir'in ahi tutar ama
Izmir de Kelebeklere Ah etmezler
Izmir'de Essek Arilarini bile öldürmezler

Izmir'de Sadece Domuzlar ölür..

Kader bize gülmesin
Biz de aglamiyoruz
Bir dilim ekmek
Bir salkim üzüm
Ne lezzetli sevdamiz.

Elmas Gözlerin ve
Altin Saçlarin ile
Yasayan Mücevher Gibisin


Sana asla paha biçemem

Kalem kagida küsmez usta
Kalem asiktir yazmaya..

Kalem Kelamin Gölgesidir
Kalem Kalbin Gönyesidir.

Yukledim hayallerimi kayiga dedim dayi cek
Cek kurekleri dayi gidiyoruz buralardan
Heybeme sigan hayallerim buralara sigmiyor
Cek kurekleri agir agir dayi cek

Cektiklerimi de yukledim kayiga ceke ceke

Arsin gölgesinde
Milyonlarca vefasiz
Kimi ermis sirrina
Kimi halen kararsiz

Kimler ilim derdinde

Hayat cok yordu beni
Hicbirsey anlamadim
Kazma bile degildim
Sapi da olamadim

Geceden ciktim yola

Kahramalik kilinc bileyip,mars söylemek degildir.
Kahramalik her zehri tadip yilan öldürmemektir

Nefretine yenilen nefer olamaz
Zalim kral fazla yasamaz..

Bes Bin yildir kuyu da
Ne derin bir uyku da
Yüzbin yildir yasarim
Son Bir Kez Ölmek Için