Bin dokuz yüz kırklarda, tam da kıtlık zamanı,
Yoksulluktan, açlıktan halkın çıkarken canı;
Erdemli’nin en yakın köyü olan Çiriş’te,
Bir ibretlik hadise, insanlık hali işte!
İki kardeşten biri, gurbeti ele almış;
Karısı Cennet ise, kayın evinde kalmış…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta