İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Mavi sonsuzluk... Bulutlar!
Gözlerime tül...
Hoyratça çiğnenen umutlar! ....
Nal izini taşır... benden kalan kül.
Sonsuzluğa, bizden önce
Beyaz güvercin gitti...
Mavrengel duvarı örülünce
Beyazatlı hayallerim bitti.
Adanasız dı Yılgın Yağmur... hep Adanasız!
Şimdi de... ciğerim de Jüpiter'sizliğin pençesi...
Birzamanlar nefesimi izleyenler, şimdiyse pek alâkasız
Kül oldum ya! ... acı vermiyor HER işkencesi.
yüreğinize sağlık kaleminiz kavi olsun muhabbetle
manidar, yürek yangıları. hayat devam ediyor ne yazık ki.kaleminize sağlık.
size kalan küllerden bir siz dogurun yeniden
buruk olsada güzeldi kutlarım
Tebrikler ustam..ama kül ile yağmurlar arasında kalmışsın galiba..iyi akşamlar dilerim...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta