Sağanak bir yağmur özlem'i gibi toprağın yüzüne dökülen hüzünlerim,
Ardından bin yılın ağırlığı kül rengine dönük sevdiceğim,
Yokluğunun beynimi sızlatan kentte sensizliği dinliyorum..
Hangi acının gölgesidir hücrelerimi sıvazlayan,
Ellerimi açtığımda,bir balçık edasıyla içinde binlerce yılın hezeyanı,
Ve karşımda bir kız kulesinin suya yansıması..
Olmasaydın..
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta