bir kukla kendini astı,
ustasının parmaklarında ipi..
canlıydı,
kuklanın cesedi…
kuşların, şapkasına yuva yaptığı
korkuluklar gördü..
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Şiir okumak böyle güzel.
''ölümü kuklası yapmak''..sevdim bunu..cesur bir yaklaşım..hoşgeldiniz....
Oynayan canli ölüler, ve oynatan ölün canlilar...
ilginç ve hoş bir eser..tebrikler
'''korkuluk kuklası,
ölüm korkusu muydu..
.......
ölümün kuklasını yaptı,
ölümü kuklası yaptı..'''
Kuklasını yapmak ölümün...Çok ilginç ve hayat ve korkularla dalga geçen bir şiir bu ve özgün bir dil...
Teşekkürler Kenan arkadaş..
hey çok iyi... felsefi şiirler... sevdim tarzını Kenan:))
teşekürlerimle birlikte tebrikler...
sevgiyle,
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta