Kuklaların aşkını yaşıyoruz seninle biz.
Cennetin anahtarlari oyunun sonunda verilecek.
Kılıcı kalemden keskin bir sevda bizimkisi ey sevdalı!
Kapısında bekliyor zebaniler, mutluluk denilen o sırca köşkün.
Birbiri ardina takılmış bir kuş surusu hayat,
hep kış geldiginde gocmeyi ister sıcak duygulara.
Kimi zaman bir avcının kurşunuyla can verir, kiminde kartalın pençesinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta