Dönüyor başım, söyle kimsin sen
Ağlamaklı gecemde tuhaflığı haykırmaksızın
Kalbim acırıtır oldu madur-u zavallı canı anla
Bilmiyorsun hâlâ gönül bahçemde duran sızım...
Geçilesi hasret mübah kaldı bende
Sonrası bilinmezlik içinde sahte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta