Tırnak ucuna dokunan söküp gelmez kıl başı,
Postal kündeleriyle şişkin ayaklar,
Sesler, kocamanlaştikça sinen, sindikçe yitip giden
Geberesi dünyanın şafağı sönesi,
Hep aynı dizeler ve aynı marş marş
Hasret, sıla, çürük kazan...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta