Kaderimin ôrdüğü küflü duvarları parçalayarak savrulmak istediğim bir yer var, doğarken yüzüme çarpan ilk rüzgarlar lazım şimdi bana içtiğim ilk su başımda dôndürülen kuru ekmek, yeniden yeşeren umutlarımı kucaklamak için açtım kollarımı iki yana bedenim tüyden hafif yorgun kalbimi sôktüm oyuğundan, yosun tutmuş bir pınarda yıkadım hazırladım, sunmak için vakitli vakitsiz aklıma düşen gônlümdeki ince sızıya.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta