Bir meyva kestim az evvel, ölüm gibi kokan.
Bir şarkı çaldı sessizce, seni hatırlatan.
Yavaşça batıyor gün, kalemim yazıyorken.
Bir çınarın gölgesi toprakta uzuyorken.
Günün bu her batışı ki ölümü anlatır,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta