Kenarlarından çiçekler sarkan
Ve umut dolu ağır küfelerle geldi hep Beklenmeyen çağırılmayan yolcular
Taş duvarlarından yorgunluk ve huzur akan kadîm hana.
Sonra dinlendiler
Akıl aldılar bilge hancıdan ve meskun hammaldan
Arındı ve uyandılar dimağlarının bulanık ifrazat sularından
Çiçeklerini alıp yola revan olunca
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta