Rutubetli odalara sıkışmış tutsak hayalleri vardı insanın.Parmak uçları deldi bir gün taş duvarı..Gördüğü ilk günışığıyla boşalıverdi içi. Küf kokulu bir bedenle kalakaldı kendine karşı...
Asyacan Nermin Devrimci...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




bu öykü bu kadar kısa mı. yoksa kasıtlı olarak mı bu bölümü buraya koydunuz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta