En kadim yağmurlardan süzüldü gözyaşlarım
zemzem rengi bulutlardı benim arkadaşım
sıradışılığım olsa da saklıydı bahar
yüreğimin bilinmeyen enginlerinde...
Yüreğimi ters yüz ettiğim zaman
güllerin gülüşüne bağladım gökyüzünü
Avuçlarımla su taşıdım çöllerde
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Yüreğinize sağlık
Eyvallah hocam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta