Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gözlerimi yaşarttın mübarek,,
silahları gerçek, zulümleri gerçek
insanlık kör, sağır, dilsiz,
bu da başka bir gerçek,,,
.......vesselam:...........
eline yuregine saglik esra hanim,malesef kuudus agliyor, bizde agliyoruz,islamin ilk kiblegahi agliyorsa bende aglamakliyim en azindan,rabbim korusun mazlumlari...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta