Ey yaralı ve mahsun, peygamberlerin yurdu
Hasretin sineleri bak, nasıl yaktı kavurdu
Bir garip mi kaldın sen bu kadar yakınken bize
Ümmetle seni kim ayırdı, meçhullere savurdu
Sinende Davutlar vardı, sadaları arşa giden
Süleymanların vardı, karıncaları dahi seven
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta