Ahh
Küçülsem
Öyle çok küçüksem ki
Elimden tutar mı yine birileri
Ablam üstlenir mi yine tüm kederimi
Ve Annem
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Mümkün olsa pek çok kişi isterdi belki de...
Ben küçükken anneannem derdi ki; siz büyüyorsunuz, biz küçülüyoruz. Çocukluk işte, o zamanlar pek anlam veremezdim bu söze... Oysa yaşam böyle; doğan büyür, büyüme bitince küçülmeye başlar insan yavaş yavaş...
Düştük bir kere...
Güzeldi okuması Özlem şairem, emeğinize, yüreğinize sağlık.
Selam ve sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta