Koskoca hayatın karmaşasından; kaçmaya çalıştığımda,
Her yükü sırtlanacağımı zannettiğim zamanlarda,
Omuzlarım küçücüktü..
Kendimi yaptığım oyuncak evlere sığdırmaya çalıştığımda da,
Küçüktüm..
Hayat bir evcilik oyunuydu,
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




evet sevinçler uçuştuğun küçücüktür çarpan yüreğimiz çocuklar gibiyiz. skıntı acılar hücüm ettiğinde o kadar yetersiz olurki yüreğimiz kocaman olur benliğimiz gözyaşları süzülür hissetmez yanağımız. teşk kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta