Koskoca hayatın karmaşasından; kaçmaya çalıştığımda,
Her yükü sırtlanacağımı zannettiğim zamanlarda,
Omuzlarım küçücüktü..
Kendimi yaptığım oyuncak evlere sığdırmaya çalıştığımda da,
Küçüktüm..
Hayat bir evcilik oyunuydu,
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




evet sevinçler uçuştuğun küçücüktür çarpan yüreğimiz çocuklar gibiyiz. skıntı acılar hücüm ettiğinde o kadar yetersiz olurki yüreğimiz kocaman olur benliğimiz gözyaşları süzülür hissetmez yanağımız. teşk kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta