Bir kumru sesiydi mutluluk
Uyandırdım küçüklüğümün yaz sabahında
Açarda penceremi gözlerdim her birini
Dinlerdim uçuşurken ki o kanat seslerini
Küçüklüğümün tatlı bir düşüydü kumrular
Sarıverirdi birden beni masum duygular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta