Aşksız, hasretsiz ne kadar mutluydum.
Engelli bedenim bu kadar bana koymuyordu.
Ben o zamanlar oyuncaklar peşindeydim
Ama şimdi büyüdüm herkese oyuncak oldum,
Aramızda kalsın kimseye söylemeyin büyüklüğü sevmedim.
Ne güzel yıllardı o yıllar aşksız, sevgisiz dünyam engelli bedenime rağmen cennetti.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta