beyaz bir kağıtsın anlarımın üzerine hevesle serdiğim,
doğmamış hayallerim, çatlamamış umut tohumlarım,
görünmez dağların yeşil yamaçları yurdudur hayalinin...
ay bulutlar arasından sıyrılıpta gecemi şereflendirdiğinde,
gönlümün sisli rıhtımlarının kuytularına yavaşça yanaşır hayalin,
türlü gizemler taşıyan ilham denen yükü boşaltırsın önce,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta