beyaz bir kağıtsın anlarımın üzerine hevesle serdiğim,
doğmamış hayallerim, çatlamamış umut tohumlarım,
görünmez dağların yeşil yamaçları yurdudur hayalinin...
ay bulutlar arasından sıyrılıpta gecemi şereflendirdiğinde,
gönlümün sisli rıhtımlarının kuytularına yavaşça yanaşır hayalin,
türlü gizemler taşıyan ilham denen yükü boşaltırsın önce,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta