Kendi akışkanlığında devinip duruyordu küçük dere
Kâh bir kaya,kâh bir tahta
Engel oluyor sükûnetinin gidişatına,
Akarken gönlü beklide bin ah ta
Nicesi görmeden onu sıvasa da paçayı
Islansa da ayağı saldı çocuk kağıttan kayığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel eline sağlık,başarılarının devamını diliyorum,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta