Küçük kız, büyülü ormanda bulduğu, o parlak okun, çok değerli bir pırlanta olduğunu, bilmiyordu. Onunla akşama kadar oynadı ve sonunda onu kaybetti... Pırlanta ok ırmağa doğru yuvarlanıp çamurların içinde kayboldu. Küçük kız onu aradı, fakat bulamadı. Eve koşup o çok daha değersiz bezden, tahtadan, plastik oyuncaklarına sarıldı. Pırlantacık da karanlık çamurların içinde boşuna pırıldadı durdu.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Eeee...Pırlantayı bulup da değerini bilmezsek, olacağı budur. İnsan için de,toplumlar için de aynı yazgı...Nice değerimizi yok etmiyor muyuz?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta