Küçük Kıyamet... Şiiri - Mehmet Arslan 3

Bitirdim ömrümü,
kalmadı takat,
Pişmanlıklar dilimde,
ama ve fakat,
Geçmiyor şimdi,
makam, liyakat,
Yaklaştı ölümüm,
ecel kapıda,
Kopacak benim için,
küçük kıyamet…

Koptu gönül telim,
bitti can pilim,
Her iki gözlerimden,
akıyor selim,
Ruhumu terkederken,
bu yaşlı tenim,
Günahlarla dolmuş,
bedenim,
Kopacak benim için,
küçük kıyamet…

Yanılgılar dilimde,
şimdi zar ağlar,
Düşündükçe maziyi,
içim kan ağlar,
Verildiğinde yükü,
istemeyen dağlar,
İnsanım yazgıyla,
bunu sırtladım,
Kopacak benim için,
küçük kıyamet…

Bırakın beni onun,
yollarında yatayım,
Anlamsız hayatımıza,
anlam katayım,
Belki birilerinin,
ellerinden tutayım,
Bağışlar bizi de,
sonsuz merhametinle,
Kopmadan bizim için,
küçük kıyamet…

Çıkılmaz sokakların,
girdabında kaldım,
Bilmeden günahların,
deryasına daldım,
Söylemişti ilahi mesajlar,
anlayamadım,
Bağışla Rabbim,
kıyamet kopmadan bizi,
Lutfunla sarsın,
merhametin hepimizi…

Samsun-1995