kardelenler altında
ışıklar ılık
rüzgarlı bir sokakta
tozları kaldıran gölgelerimiz
yatık saatlerinde güneş
komşular kapı önlerinde
komşular güneşin etrafında
yükseliyor halkalar gittikçe
duvarda cam kırıkları olmasa
merdiven
korkmaz iş görür
şimdi zamanı diyor benekli noktalı siyah
boyundan büyük işler becermiş gene
korkmadı ama gene de
küçük harfler
insanlar şükrediyor
hallerine
aldırdıkları yok kendilerine
beklentiler var
tanrıdan ya da
tanrıyı bekliyorlar evlerine
açarak ellerini havaya
başlarını kaldırıp
bakarak tanrıya
çağırıyorlar kendi yanlarına
insanlık kendi başına
kullanan kullanana
aynı adı
yolları
onları da yazardım ama
küçük harfler
damlar birbirine paralel uzanıyor
şehir bu yorgun
şehir olmak da öyle
şehirde yaşamak yoruyor insanı
yorgun insan bu
bu haliyle
uzaklaşıyor kendinden en çok
kimlikler kayboluyor gittikçe
uzuyor gölgelerimiz
ipe un sermece
bir köşeye biraz biriktir
daha da daha çok
bir koltuğa iki karpuz
oyun içi oyun
çözebilirsen çöz
siyaset politika
elimden gelmiyor
küçük harfler
bahar aydınlık sevgi
masamda lambam içinde
nur
orda dur
insanlar koşuyor peşinden
yanlış sokaklarında arıyor kimi seni
sürüleri aldatıyor
pek akıllı birileri
aydınlatıyor ya
aydınlanmıyor yollar
yollar tozlu buzlu
soğuk olmasa yüzler
donuk bakmasa gözler
akıl olsa
karanlığa bakan gözler
ülkemin güzel insanları
aydınlıkta olsa
küçük harfler
kara kara bulutlar içinde
gece bir yana bulutlar bir yana
karalar var içinde
dumanlı bir fener altında
nur yağıyor üstümüze
ademin basmakalıp nurları
alayı karşılıyor
titreyen mum alevinde
bakmak
sızlayan bir resme
geçit var
biri geçiyor
korku endişe telaş vesvese
hepsi birbirine benziyor
kararan gökyüzünde
küçük harfler
Kayıt Tarihi : 20.8.2008 17:16:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!