Nehir benlim, zehr-ü'l şifam.
Gözlerinin endamında kayboldum.
Sesinin ahenginde ben yokum.
Ne esirin ne de kölen olayım.
Var tek bir bakışınla dolayım.
Zemberek köprüsü kuruldu önüme.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta