Her şeyin ortasında bir yabancı.
Bakınır sağa sola anlamsızca.
Bir yol kenarı, üstünde eski pabuçları ile.
Ortasında ise koca bir yürek,
Koca yürekli bir korkak.
Korkusu ne ölüme ne de yaşama dair.
Üzüntüsü ise, insan dediklerimizde kafi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta