O,daha küçücük bir çocukken,
Dağlarda gezer oğlaklara,kuzulara çobanlık yapardı.
Bitkilere,gök yüzüne bakıp yaratanı arardı...
Küçük aklıyla onun sonsuz sevgisine sığınırdı.
Her sabah puslu hava da sürüsü ile dağlara çıkar,
Çişem çişem yağan yağmur altında sürüşünü otlatırdı.
Yağmur hızlanırsa kepeneğini başına geçirir,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Çok güzel bir nesir yazısı tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta