Çatlayan minicik ellerinde,
sallanır umutların fırçası.
Önünde boya sandığı,
bir sağa bir sola savrulur.
Yorgun kollarında taşıdığı,
tozlu umutlarını parlatır.
parlattığı fırçanın izlerinde,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




çok sıcak..
adeta paylaştım boya sandığını boyacı çocukla..
çok iyi bir gözlemci ve hayata karşı duyarlı olduğunu düşünüyorum..
sevgiler..başarılar..
nurcan..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta