Nefes almak, soluksuz kalmaktan daha zor
Sadece bir küçük 'an'da gizli, bir pamuk ipliğinde takılı aşkın...
Biraz zorlasam nefesimi kesiyor
Bazen kederden,
Bazen şafkatten...
Bir kere de mızıkçılık yapmasan, atılmasak şu oyundan....
Dönüp dolaşıp küsüyorum, küstükçe susuyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta