Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
nice kücük ama bir o kadar dev yürekler var şöyle bir bakmamız yeter etrafımıza....onları hatırladıkca içim sızlıyor...bir şeyler yapmalı yüreğinize sağlık sevgilerimle
siirsel bir anlatim hakimdi...tebrikelr
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta