Uzat ellerini tut ellerimden,
Sarayım sıcacık avuçlarımla,
Isınsın ter temiz masum yüreğim,
Isınsın da "anne" diye açılsın dilin…
Sen çok uzun yollardan mı geldin can,
Niye ağlıyorsun küçüğüm, bu ne heyecan,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Çocuklar küçükken, pek masum ve çok itaatkar dolayısıyla da çok sevimli olurlar ama büyüdükleri ve taşra ile münasebetlerini arttırdıkları zaman ekseriyetle işler tersine dönüyor ve insanı canından bezdiriyorlar. İnşaallah sizinkiler öyle olmazlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta