Bulutlu gözlerinden tanıdım seni
k ü ç ü ğ ü m
maî kirpiklerinde
zamanın s ı z ı s ı
ha düştü
ha düşecek
ağlayan bulutlar
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Yüreğinize, emeğinize sağlık. Severek ve beğenerek okudum güzel şiirinizi. Tebrikler.
Şiirin hikayesi.. Korku üstüne... Düşündüm de bizim nesil hep korkuyla eğitildi. "Baban akşam gelsin, bir bir söylerim", "Öğretmenin kulağını çeksin", "Aman kocan duymasın...", "Polis gelir götürür..." Hiç olmadıysa "umacı yer seni..." Say say bitmez korkularımız.
Düşündüm de sevgi nerede ?
Ondan sonra da, sevgisizlikten şikayet ediyoruz... *Ne verdik ki alalım... diyen yok...
Şiir nasıl iyi geldi yüreğime... Bütün çocukların yüzü, geceye değil , güneşe dönük olsun .
Güzel yüreğinize sağlık. Kutluyorum içtenlikle. Sevgiler , selamlar size.
Devam:
Korktuğuna duyduğun gerçekten bir sevgi olabilir mi?
Ya da gerçek anlamda sevdiginden neden korkasın ki?
Güven duyman gerekenden, güvendiğinden içine salınan korkunun bir nedeni olmalı.
Korkunun güvenle nasıl bir ilişkisi olabilir?
Saygının keza...
Korkutulmuş, sindirilmiş olmanın sevgiyi kana kana içmiş doymuş olmakla bir ilgisi olabilir mi?
Korktuğuna duyduğun, saygının kendisi midir yoksa öyle düşünmen mi istendi hep.?
Neden?
Sevgi ve saygı kavramlarıyle, dürüstçe cesaretle yeniden tanışmak zorundayız.
Ki, gözleri bulutlu değil, ışık ışıl parlayan dik duruşlu, mutlu, cesur ve akabinde dürüst nesiller yetişsin.
Teşekkürler Nilüfer....Ve Tebrikler bu güzel şiir için.
Sevgiler ...
Bir nesil hep korkutulduk. Korku o kadar yuceltildi ki hatta,
sevgiye , saygıya eş deger tutuldu.
Seviyorsan korkmalısın. Allah'tan, annenden , babandan , büyüklerinden, devletten...
Neden?
Korktuğunu gerçek anlmda
Cok güzel anlamli bir siir okudum yuregine emegine sağlik Nilüfer hanim slmlr
,
Çok beğendim tebrikler
bazen yanlış el'i tutmaktan geçer
doğru el'e ulaşmak
keşke'ye uğramadan iyi ki' ye varılmıyor
Tebrikler
"...ellerinden tanıdım seni
yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden
bir uzak boşluğa yağmur yağıyordu
_anılardan anılara ince çizikler_
yüzün bir türkü sonrasının
kederli dalgınlığında;
güldün mü,ben mi yanıldım,bilemiyorum
ağıt gibi bir alay dudak uçlarında
gücenik duruşundan tanıdım seni
.
seni kendimden tanıdım çocuk
yüreği sürekli çiğnenen bir yol
gövdesi acılardan acılara köprü...
biraz öfke,biraz umut,çokça onur olan kendimden
eğildim öptüm yıkık alnından
uzaktın,kıyamadım sessizliğine
biraz daha dedim içimden,biraz daha ;
gün olur,onuru güzel çocuk
acı da yakışır insanın yüreğine..."
#şükrüerbaş
Şimdi küçüktür ama büyüyecektir.
Her küçük çok değerli çok özel...
Tebrikler
Hep öğretici, hep zeki; hep segiyle bezeli zarif şiirlerin; bu da öyle...
Evet, sevgili Nilüfer şairim, küçüklere güneş ışınları gerek; seçtikleri her yolda...
Eksiksiz ve her daim ısıtsın, ışısın üzerlerinde; hızır gibi...
Sevgiler başucuna KÜÇÜĞÜM'ün ve senin.
Çok teşekkür ederim,Sevgili Heidi zarif,içten yorumun için...
Var ol...
Sevgimle hep....
Bu şiir ile ilgili 32 tane yorum bulunmakta