Ben, şehrin tüm hüznünü taşırken içimde gizlice;
Kaybolmuşken bu kentin mağrur sokaklarında;
Artık vazgeçmişken ömrümün satır aralarından
Bir gün;
Yitirmişken benden arda kalanları sessizce;
İçinde bir hiçliğin benini taşırken aciz yüreğimle;
Bir sigara dumanını yaşarken yokluğumun buzlu camları ardında;
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




umarım onu hiç kaybetmezsin sana hayat veren insanları elinde tutmak o kadar zordur ki bir de bakmışsın başladığın yerdesin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta