Ben, şehrin tüm hüznünü taşırken içimde gizlice;
Kaybolmuşken bu kentin mağrur sokaklarında;
Artık vazgeçmişken ömrümün satır aralarından
Bir gün;
Yitirmişken benden arda kalanları sessizce;
İçinde bir hiçliğin benini taşırken aciz yüreğimle;
Bir sigara dumanını yaşarken yokluğumun buzlu camları ardında;
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




umarım onu hiç kaybetmezsin sana hayat veren insanları elinde tutmak o kadar zordur ki bir de bakmışsın başladığın yerdesin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta