'Hiç kimse senin kadar uzak olmadı benden...Hiç kimse bu kadar yanıma yaklaşmadı, bulunduğu yerden...'
Küçüğüm,
Sana cesaret veriyorum bir tutam,
Bir çay kaşığı da sevgi...
Bir de yağmurda ıslanmış toprak kokusu,
Ara sıra çek diye içine buram buram....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta