Sen yeri göğü yaratan tanrıyı gördün mü?
Durup da sesini duydun mu?
Sen benim küçücüğüm...
Sen duru bir gökyüzü misali tepemdesin hergün,
Dört mevsim yaşayıp da içimi dökemediğim.
Tesadüf senin sularına girebilmek,
Gözlerindeki maviliği görmek.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta