Sen yeri göğü yaratan tanrıyı gördün mü?
Durup da sesini duydun mu?
Sen benim küçücüğüm...
Sen duru bir gökyüzü misali tepemdesin hergün,
Dört mevsim yaşayıp da içimi dökemediğim.
Tesadüf senin sularına girebilmek,
Gözlerindeki maviliği görmek.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta