Sınırların ket vuramadığı bir yer olmalı,
Kurulan hayallerin gökyüzüne kucak açtığı,
Karanlıkların göz aydınlığı ile buluştuğu,
Hiç büyümeyen çocukların at koşturduğu,
Bir anda etrafın mutluluğa çalındığı,
Gözden uzaklığın hiç bir yerde sökmediği,
Bakma gözlerinin karasıyla yakma bendimi,
Savurma saçlarını nazara verme kendini,
Beni benden alan gönlün, kedere bırakmasın asla sevdiğini,
Adı aşk ki, ab-ı hayat ki, daldıkça can bulmuş, İnler uzaklarda SENİ SENİ...
Gittin gideli doğmaz oldu güneş,
Sen oydun ki hayaller ötesine eş,
Gözler ki buğu buğu hala özlemekte,
Senli bir hayali sensiz seyretmekte...
Ve kapı aralandı,gidişin geldi aklıma,
Neydeyim , neyleyim kime gideyim,
İçimde ki güneş açmaz oldu,
Gökkuşağı aralar mı ki perdeyi...
Bir sela sesi , bu bırakıp giden,
Kaç yılın ahu vah eseri...
Hatırlasana yıl bilmem kaç,
Savurup saçlarını rüzgara,bir hayale dal ki;
Gönülden olsun...,
Bırak gülüşünü gökyüzüne, onu bulayım,
Sen ki tek çıkılır yolumsun...
Yokluğun ateşi sararken tüm bedenimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!