Kadın yağmuru geçip gidecek
Anılar anılarla silinir belki
Kırgınlığı yağmurda yalnız olmasından
Aşk kimleri birleştirmiş ki?
Umut tümüyle kendini vermez
Hanımelinin saçları ateşböcekleriyle
doluydu. Küçük bir yastık daha koydu
pervaza. Beklemeye koyuldu. Ayak
uydurmaya çabalıyordu, yüreğinin
vuruşlarındaki sese, ağacın yanıp
sönüşlerindeki sessizlik.
Sigaram
Karanlıkta
Yasını tutuyor
Yağmura yakalanan
Ateşböceklerinin.
Başımda duruyorsun
Mavi gözleri olan yontu
Gömüt taşı yüreğimin-
Alınyazında adım yazılı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!