Kub-il’Ay
Kahramanlık destanıydı akilâne her bir başarın
Ufuksuz aydınlığın durgun ve sakindi derinden
Bilgelik akardı sonsuz gök gibi bakışlarından
İnce ve narindi lakin asude ve dingin ruhun
Lirik yüreğinden akan şiirlerinin yoktu menendi
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Ne yazık ki bir çok yiğide yaptıkları gibi o yiğidede yazık etti derinlerin cani şefleri! Sırf Menemen halkı Serbest fırkaya teveccüh gösterdi diye o partiyi kapatmak ve Menemen halkını cezalandırmak için Kubilay gibi yiğit bir asteğmeni kurban seçtiler.Manisadan Kiraladıkları bir kaç esrarkeşi çeşitli vaadlerle kandırarak Kubilayı şehit ettirdi namertler ve bundan da zerre vicdanları sızlamadı. Nasıl sızlasın ki? Olmayan şey sızlar mı hiç?
Merhum ve mazlum Kubilaya Haktan rahmet dileriz.
Hayırlı akşamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta