Kub-il’Ay
Kahramanlık destanıydı akilâne her bir başarın
Ufuksuz aydınlığın durgun ve sakindi derinden
Bilgelik akardı sonsuz gök gibi bakışlarından
İnce ve narindi lakin asude ve dingin ruhun
Lirik yüreğinden akan şiirlerinin yoktu menendi
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Ne yazık ki bir çok yiğide yaptıkları gibi o yiğidede yazık etti derinlerin cani şefleri! Sırf Menemen halkı Serbest fırkaya teveccüh gösterdi diye o partiyi kapatmak ve Menemen halkını cezalandırmak için Kubilay gibi yiğit bir asteğmeni kurban seçtiler.Manisadan Kiraladıkları bir kaç esrarkeşi çeşitli vaadlerle kandırarak Kubilayı şehit ettirdi namertler ve bundan da zerre vicdanları sızlamadı. Nasıl sızlasın ki? Olmayan şey sızlar mı hiç?
Merhum ve mazlum Kubilaya Haktan rahmet dileriz.
Hayırlı akşamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta