Mesafeler alabildiğine
sessiz ve beyaz
adını fısıldıyor
bu yorgun şehre
pencerede donan buğu
gölgeye vuran ayaz
.
Ah !
Çocukça bir istekle
bulutların bağrından
kopup gelen,bir tebessümle
dudağında eriyen, kar tanesi...
.
Nasıl da isterdim
olmayı,sevgili
.
Göğsümde atsa da
tutkulu bir gök
biliyorum
dokunamadığım en sıcak
sızımsın,şimdi...
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 13:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
(...)
Dokunulamayan en sıcak sızılara ne güzel dokunmuşsun şiirinle...
Mesafelere yenilmiş, fısıldar sızılar/ım...
Kalemine, yüreğine sağlık.. Sevgiyle Nilüfer...
TÜM YORUMLAR (2)