Sisli bir geceydi dedektif,
Kan sinsi bir yılan gibi köklere süzülüyordu,
Otopsi masasına yatırılmış bir bedendi benimki;
Yüreğim kötü vurulmuştu.
Ajanslara düşmemişti daha haber
Normal bir ölüm gibi görünmüyordu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta