Sırf yüzünü güneşe dönebilmek için,
Kelalaka zamanlarda güneşin doğmasını bekler gündöndü çiçekleri.
Sürekli güneşle, yüz yüze, el ele.
Lakin bir tek parmak izi yok bedeninde gündöndü çiçeklerinin.
Şimdi gökyüzü kapkara ve gündöndü çiçekleri de yalnız,
bende güneşsizim, ya da yalnızım ayışığına rağmen
ve kral çıplak.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta