Asildi ama. Mutluluk vermiyordu
Kral
Adil olamadı Güneşe giderken.
Cesur ve Yürekliydi
Karınca
Güç tepeden tabana inerken.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok ama çok başarılısınız şiir yazmak eyleminde.
Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta